Filliz

7 januari 2005
Toen we op zoek waren naar een vriendje voor Molina kwamen we op
huisdieren-herplaatsing
Filliz tegen, een 12 jaar oude kruising Dalmatiėr. Zij werd afgestaan omdat haar eigenaren
niet genoeg tijd meer voor haar hadden. Er werd afgesproken dat zij een proefweekend zou komen logeren om te zien hoe het zou gaan.
Na dit weekend is zij voorgoed gebleven. Het ging meteen heel goed met Molina samen. Molina heeft ook heel veel van Filliz geleerd.
Filliz was een ontzettend aanhankelijk en lief hondje. Ze vondt het heerlijk om aandacht
te krijgen en kon het met iedereen goed vinden. Ze was een echt allemansvriendje en iedereen was dol op haar.
Op de avond van 1 september 2005 is geheel onverwachts onze zeer geliefde Filliz ingeslapen. 's Middags was zij nog haar
eigen, oude zelf, maar toen we aan het begin van de avond thuiskwamen was ze er slecht aan toe. Ze was suf, bleek en duidelijk niet zichzelf.
Ze reageerde ook nog maar weinig op haar omgeving. Bij de dierenarts is ze uitgebreid onderzocht en op de echo bleek ze een grote tumor op haar
hart te hebben met uitzaaiingen naar haar andere organen. Door het vele vocht dat zich om haar hart verzameld had kon het hart nog maar met moeite
kloppen. Er was helaas niets anders meer dat we voor haar konden doen behalve haar lijden te laten eindigen. Het verder rekken zou het niet
makkelijker maken en voor haar alleen maar langer lijden betekenen.
Lieve Filliz. Je bent maar zo kort bij ons geweest en we hadden je 'oude dag' zo graag wat langer willen laten duren, maar het mocht niet zo zijn.
We missen je nu al vreselijk en de leegte die je achter laat zal nooit door een ander gevuld kunnen worden. Je bent onvervangbaar en uniek.
We weten dat het beter is voor je en dat je verder lijden bespaart is gebleven, maar het is zo verdomde moeilijk.......
We hopen dat je daar waar je nu bent geen pijn meer zult hebben en wie weet zie je ons en je vriendjes nog wel eens terug.
We hopen dat je terug kunt kijken op een mooi leven. Heel veel liefs van ons. We zullen je nooit vergeten.
Stefan en Laura.