23 december 2005
Molina
23 december 2005
Op 6 april 2007 is onze lieve Molina overleden. Ze had al langer last van haar nieren. Ze werd erg mager en in conditie ging ze sterk achteruit. Toen ze steeds slechter ging lopen en ook niet meer mee wilde wandelen hebben we besloten haar te laten inslapen. De dierenarts en assistente zijn bij ons thuis gekomen. Heel rustig is Molina ingeslapen op haar favoriete plekje op de bank. We missen haar heel erg.
Het verhaal van Molina
Wij wilden al langere tijd graag een hond. Via via raakten we steeds meer geinteresseerd in windhonden en na er veel over gelezen
te hebben en dagen van windhonden belangenorganisaties zoals
Greyhounds in Nood (GINN) en
Greyhounds Rescue (GRH) te hebben bezocht besloten we om zelf een Galgo Espagnol (Spaanse
windhond) te adopteren. We waren inmiddels al telefonisch en tijdens een bezoek gescreend en mochten een windhond via GRH. Op de site van GRH
vroegen ze ook vrijwilligers om twee weken in Spanje mee te werken. Stefan heeft meegedaan aan dat project. Laura kon door omstandigheden helaas
niet mee. In de tussentijd keken wij natuurlijk veel op internet naar de aangeboden honden, maar er waren veel leuke honden. We kregen toen een
mail waarin ons Molina, een 8 jarige teef, werd aangeboden. Molina was van jagers geweest die wel zo'n 120 honden hadden. Na het jagen was ze nog
een tijd als fokhond gebruikt. Nu zat ze in het Spaanse asiel ANAA. We vonden haar allebei een erg lief koppie hebben en haar leeftijd van acht jaar was
ook prima, want we wilden graag een volwassen hond. Bovendien kon ze met katten overweg en dat was natuurlijk een belangrijke voorwaarde.
We besloten dat zij het zou worden.
Op vrijdag 7 november 2003 kwam hij thuis met Molina. Ze was in het begin nog wel bang, maar dat werd steeds minder.
Ze had op de eerste dag al meteen de bank gevonden en dat is tot op heden zo gebleven. Ze was meteen zindelijk, liep goed mee aan de riem,
deed niets tegen de katten en gedroeg zich op haar begrijpelijke angst na voorbeeldig. In de auto mee was ook geen probleem en alleen thuis
blijven vonden wij geloof ik in het begin erger dan zij. Al met al verliep de introductie bij ons thuis zeer soepel en was Molina heel snel gewend
aan haar nieuwe leven. Voor ons was het ook al vrij snel of het nooit anders geweest was.
Molina is een hele lieve hond, maar van vreemde mensen wil ze niets weten. Ze is in het verleden waarschijnlijk erg slecht behandeld en vertrouwt alleen
de mensen die ze echt goed kent. In het begin was ze erg apathisch, maar de komst van Filliz heeft haar veel goed gedaan. Filliz was heel sociaal en
makkelijk in de omgang en was een heel goed voorbeeld voor haar. Molina lijkt soms het verleden weer te herbeleven en dan kan ze ineens angstig zijn.
Ze houdt wel van aandacht, maar ze kan ook erg in zichzelf gekeerd zijn. Molina geniet het meeste als ze met ons en de andere honden thuis is of als
we op een rustig moment naar bos of strand gaan zodat ze zichzelf kan zijn zonder dat ze bang hoeft te zijn voor vreemde mensen.
Dit waren de eerste foto's die we via internet van Molina zagen.
|
|
|
|
|
|
|
